Foutbaal Drucken
Geschrieben von: Ingeborg Einhaus B.C.   
Samstag, den 10. März 2012 um 22:18 Uhr
Dät is Sneeuwendeättermiddai. 
Do Ljudene lope un bänterje, dät ze man joo ädder genouch 
in‘t Stadion oun kume.
Deer is dälich dät Äntspill uum dän Pekoal tou sjoon.
Deer mouten do Ljudene daach wai, uk wan do Koarten foar
dän Ientreed  füftich Euro kostje.
Midde twiske aal do grote Ljude, do soo fuul Jäild uutreke konnen,
sit aan Wäänt – sun gans litjen Wüpstäit.
Deer is al wüll fjauer Moal aan fon do Striethafter ätter 
him tou kemen un häd sien Koarte ätterkieked. Man däd waas aal
gjucht. Die litje Wäänt siet ap dän gjuchten Plats.
Nu kumt deer alwier aan oun, man die Wäänt häd ju Koarte foar
dän Plats, ap dän hie sit.
Do fräiget him die Striethafter: „Na, mien litje Wäänt, du
moust je wüll läip masse Jäild häbe, dät du sun juure Koarte
betoalje koast.
Wät kwäd dan din Foar deertou?“ 
„Min Foar?“, meent do die litje Sakkerloter.
„Die kwäd deer goar niks tou!
Kon hie je uk nit!
Die is je tou Huus un säkt sien Koarte!“
                                                                         ätter Gustav Ehlers